Kijkje in de kist van Quist

//Kijkje in de kist van Quist

voorgevel Rotterdamse Schouwburg

‘De kist van Quist’, maar ook ‘de huiskamer van Rotterdam’. Zomaar enkele bijnamen die Ahmad Fagirzada oplepelt aan het begin van de rondleiding door de Rotterdamse Schouwburg. Het is vrijdag en voor de gebroeders Klok van TimeClock tijd voor een uitgebreide ronde door het enorme gebouw. Ahmad was de afgelopen weken druk bezig met enkele projecten in het pand van de nieuwe opdrachtgever van TimeClock.

De rondleiding begint bij het begin (’t is echt waar) en dus wordt de hal bij de hoofdingang als eerste bewonderd. Je loopt meteen tegen een enorm scherm aan, die bestaat uit allemaal kleine led-schermpjes. “Een van de grootste schermen van Europa”, weet Ahmad. “Dit is echt de blikvanger van de hal.”

videowand

Videowand.

Andere knappe staaltjes techniek zijn de verrijdbare bar (die kan op drie verschillende plekken staan), de enorme schuifwand naar Café Floor en de ‘apenrots’, zoals Ahmad de kleine tribune omschrijft. “Die kan helemaal gedraaid worden voor voorstellingen.” En anders kun je er lekker zitten.

Van de hal gaat het naar een ronduit indrukwekkende installatieruimte. “En dit is maar een deel van alle installaties van het gebouw”, vertelt Ahmad. “Er was in 1988 eigenlijk helemaal geen geld om de schouwburg te bouwen, dus moest het goedkoop. Bijna alle wanden bestaan uit 60 centimeter dik beton, waar alle leidingen doorheen lopen. “Een nachtmerrie als je ergens lekkage hebt, kan ik je vertellen.”

Keukenkoningin

Het kantoorgedeelte is geconcentreerd aan 1 kant van het gebouw en vandaar is snel de kleine zaal bereikt. Het podium staat al klaar voor de volgende voorstelling. De artiesten hebben hun eigen ontspanningsruimte, die overigens ook als een soort bedrijfskantine wordt gebruikt. En daar kun je lekker eten, vindt Ahmad. “Dankzij onze keukenprinses”, zegt hij zo hard dat de dame die net aan komt lopen hem precies hoort. “Koningin bedoel je”, lacht ze in onvervalst Rotterdams. “Mijn dochter is de keukenprinses.”

Voor een theatervoorstelling zijn vaak veel spullen nodig en dan is de vrachtwagenlift een uitkomst. De lift kan trailers tot en met de tweede verdieping omhoog tillen en dat scheelt enorm veel tilwerk voor het personeel van de schouwburg.

Minihijskraantjes

grote zaal

De grote zaal van de Rotterdamse Schouwburg.

Het is allemaal voorspel voor het echte werk, want het is eindelijk tijd voor de grote zaal, het kloppend hart van de schouwburg. De tijd van houten en kartonnen decors blijkt al lang voorbij, want tegenwoordig gaat alles met de 73 minihijskraantjes die alle decors laten zakken en weer omhoog tillen. Met een in hoogte verstelbaar podium en een deel van de tribune die kan zakken om te  worden gebruikt als orkestbak, voldoen de ruimte aan alle hedendaagse eisen van een modern theater. “Daar zitten de luiken waardoor vroeger de spullen werden aangegeven die tijdens een voorstelling nodig waren op het podium”, wijst Ahmad naar een luik. Het bewijs dat vroeger zeker niet alles beter was.

Stoelendans

stoelenproject

Stoelenproject in de grote zaal.

Een van de projecten waar Ahmad zich mee bezighoudt is de enorme operatie om de stoelen van de grote zaal verrijdbaar te maken. “Dat wordt momenteel gedaan en dat is een intensief project met heel veel details waar je op moet letten”, vertelt Ahmad. “We zijn nu druk bezig met het middelste gedeelte, die heeft de meeste zitplaatsen. Het is de bedoeling dat daarna ook de stoelen op de balkons aangepakt worden.”

Hoogtepunt

Dan is het tijd voor het echte mannendeel van de rondleiding. We hebben geen van drieën hoogtevrees, maar toch gaat het met bibberende knieën en klotsende oksels via smalle trappetjes de lucht in naar de nok van de grote zaal. Onvast op de benen en vooral niet naar beneden kijkend, zien we het ingewikkelde systeem van de kabelliften van het decor.

uitzicht op Erasmusbrug

Uitzicht op de Erasmusbrug.

Het toetje volgt via een nog beroerdere ladder op het dak. “Je hebt schitterend uitzicht over de hele stad”, had Ahmad al beloofd en daar is niets aan gelogen. Eenmaal weer veilig beneden zijn de glazen erker van een van de foyers en de nieuwe balie bij de artiesteningang het laatste station van de tour door het gigantische gebouw.

By | 2017-10-07T11:00:15+00:00 september 2nd, 2016|Geen categorie|0 Comments

About the Author: